pinterest.com

Lubicie balony?;-)
Ja dla przykładu lubię je dmuchać ;-) Ale jeszcze bardziej biegać ze szpilką i je przebijać hehehe ;-) A że w dość krótkim odstępie czasu nadarzyła się kolejna ku temu okazja, swe z lekka osobliwe chciejstwo zaspokoiłam na czas jakiś.
Tak, proszę Państwa, wczoraj dwunożna część MyInteriorCats przekroczyła magiczne 30;-) tym samym rozpoczynając 4tą dekadę swego żywota ;-)
Były balony (duuużo balonów, dzisiaj już nieco mniej ;-) ). Były słodkości. Goście dopisali. No fajnie było ;-) Rzekłabym, że nawet bardzo ;-)

A dzisiaj się weekenduję. Zajadam końcówkę kajmakowego szaleństwa - niemiłosiernie słodkiego, ale pyyysznego zarazem. Po raz wtóry zaczytuje się w wiedzminowych przygodach. I ładuje baterie :-)


Po długich ochach i achach nad ceramiką od TineK zdecydowałam się zmaterializować wzdychania i dzięki Kasi i jej świetnie zaopatrzonemu butikowi niedługo przed urodzinami trzymałam w łapkach paczkę a w niej biało-czarne marokańskie misy miseczki kubeczki... I mimo, że poczynionymi zakupami jestem ukontentowana to jednak stwierdzić muszę, iż marokańskie skorupy wolę w wersji czysto białej ze srebrnym rantem, a biało-czarna ceramika bolesławiecka bardziej mi odpowiada od tej od TineK (i nie chodzi tu tylko o cenę ;-) ). Estetyka wykonania polskich wyrobów zostawia daleko w tyle produkty skandynawskiej marki. A zaznaczyć trzeba, że jedne i drugie wychodzą spod wprawnej ręki rzemieślnika - żadna to taśmowa produkcja.

  
Amator słodkości wszelakich ;-)))

Został jeden kawałek krówkowego tortu - ktoś chętny ?;-)

pinterest.com

Paski. To mój ulubiony motyw. Tak, zdecydowanie.
I nie tylko we wnętrzach ;-)
Gdy słupek rtęci zaczyna oscylować w granicach 20 celcjuszy pół mojej szafy zajmują pasiaste wdzianka ;-) Styl 'marine'  to mój styl letnią porą.
A sam motyw pasków kojarzy mi się z Francją. Z paryskimi restauracyjkami. Z klimatem nadmorskiego francuskiego wybrzeża. Z Lousiem de Funesem. I kinem francuskim lat 60tych ;-)

pinterest.com

Paski wprowadzają harmonię. Ład. W ich otoczeniu czuję się najlepiej. Lubię je w prostej symetrycznej formie.  Lubię je w bieli z czernią. Ewentualnie z szarością. Lubię je w dodatkach. Lubię je na ceramice :-)


Obecnie nie jadam i nie pijam z niczego innego ;-) Z pasiastych talerzyków wszystko smakuje lepiej, a herbata (ba, nawet kawa (!!!) ) ma zdecydowanie lepszy smak ;-) Nawet owsianka serwowana w pasiastej miseczce zyskała na smaku ;-)


***


'30tka' to pozostałości dekoracji jakie moje łapki zmontowały na urodzinowe przyjęcie-niespodziankę dla mojego Ł. Wszakże 30te urodziny ma się raz w życiu (tak jak każde inne hihi). Ja póki co cieszę się jeszcze 2ką z przodu, ale jeszcze tylko przez niespełna miesiąc ( a buuu ;-) ) więc chyba powinnam już zacząć się przyzwyczajać hehe. I może wreszcie.... spoważnieć? Eeeee, nie ;-)




 

Sezon szparagowy uważam za otwarty ;-)

Dzisiaj po raz pierwszy wróciłam do domu z pękiem dorodnych polskich szparagów.

Lubicie? Bo ja bardzo :-)


Szparagi z jajkiem w koszulce z sosem holenderskim.
Zupa krem ze szparagów.
Szparagi zapiekane z łososiem.
Szparagi z grilla w szynce parmeńskiej.
Ach ileż to mam w głowie szparagowych wariacji ;-)

Korzystam z dni wolnych od pracy i śniadaniuję się w sposób w jaki na co dzień nie mam czasu :-)
Nieśpiesznie rozstawiam białą zastawę. Parzę herbatę. Wyjmuję z lodówki kolejne frykasy ;-)
Nigdzie się nie spiesząc zasiadam do stołu. I kęs po kęsie delektuję się słodkością moreli i ciepłymi, wiosennymi promieniami słońca muskającymi poliki ;-) Celebruję ciszę. I chwile tylko dla siebie. Jeszcze łyk soku. Kilka głasków Futer ;-) I pełna energii zabieram się za ostanie wiosenne porządki :-)

Ach, mogłabym tak codziennie! Śniadaniować się, rzecz jasna ;-)


Uwielbiam owoce wszelakie. Ale tylko w postaci surowej. Ewentualnie w formie świeżo zmontowanych koktajli. W ostateczności - prosto z zamrażarki. 'Owocowym' serkom, jogurtom, maślankom, kompotom, dżemom i konfiturom (!!!) mówię zdecydowane 'NIE'. Nie lubię. Nie smakują mi. Ale jest jeden wyjątek. Morela i konfitury morelowe! Uwielbiam i tylko takie jadam. Ba, pochłaniam hehe ;-)


Ale nie byłabym sobą gdybym i w tej materii trochę nie pomarudziła ;-) Wybredna jestem, to fakt niepodważalny. Toteż byle jaki dżem morelowy mnie nie zadowoli ;-) O nie ;-)
Nie skłamię, jeśli pokuszę się o stwierdzenie, że przetestowałam każdy napotkany na sklepowych półkach wyrób morelowy ;-) I mało który był w stanie sprostać moim oczekiwaniom ;-)
Odpowiednio wyważona słodkość i konsystencja. Jakość, wielkość i przede wszystkim smak kawałków owoców zatopionych w morelowym przetworze.  To tylko niektóre z cech, na które zwracam uwagę ;-) Niestety większość dostępnych na rynku wyrobów to żelfiksowe pochodne z domieszką suszonych przy użyciu siarki moreli (bo te suszone na słońcu czy użyte do sporządzenia dżemu od podstaw nigdy nie będą mieć soczystego pomarańczowego koloru nie mówiąc już o twardości morelowych kawałków). No i smak - w większości moje wybredne kubki smakowe wyczuwają chemiczny posmak bądź sam cukier który (wbrew temu co napisane jest na etykiecie) stanowi chyba 98% zawartości. I to dotyczy produktów zarówno tych z niskiej jak i wysokiej póki cenowej.

Niemniej po latach (hehe) testów w mojej spiżarce nie może zabraknąć morelowej konfitury Bonne Maman - aksamitnie słodkiej, pachnącej latem i morelami :-)


Oraz niskosłodzonej morelowej konfitury Materne, której jestem wierna od wielu lat. Nieco kwaskowa. Może odrobinkę zbyt wodnista. Z miękkimi kawałkami owoców. Choć skład może nie powala i zwolennicy proekologicznej żywności skreśliliby ją za zawartość syropu glukozowo-fruktozowego- dla mnie jest pyszna i póki nie znajdę 'zdrowszego' odpowiednika będę jej wierna ;-)


Czy ktoś poza mną ma podobne dziwactwa?;-)

Lubię gdy jedzenie jest ładne podane.
Wówczas wszystko lepiej smakuje ;-)
Korzystając z chwili wolnego dzisiejszego poranka - zaszalałam i zaserwowałam sobie śniadanie z iście dekadenckim rozmachem ;-) Jedynie  kieliszek ostatecznie wypełnił sok ze świeżych pomarańczy - choć biłam się z myślami coby nie ulać odrobiny ulubionego Ponte Romana z wyczuwalną nutą czekolady ;-)), ale tak przy śniadaniu to... nie wypada, wszak dopiero niespełna 10ta na zegarze wybiła ;-) Choć okazyja ku temu byłaby słuszna, bo oto mija rok kiedy MyInteriorCats postawiło łapkę i zostawiło swój pierwszy ślad w polskiej blogosferze ;-)
Tak, proszę Państwa, dotrwałam ;-) do pierwszej rocznicy ;-) (choć łatwo nie było hihi) 


Świętować w samotności nie wypada toteż znalazł też się jeszcze jeden amator śniadań w białej porcelanie ;-)


Pora też pomyśleć nad świątecznym wystrojem stołu - koncepcji jest kilka, ale jedno jest pewne - będzie biało ;-) ( a to ci dopiero niespodzianka hehe)
W tym roku postanowiłam zabrać się  za zmontowanie kilku pisanek - drewniana jaja zakupione (choć chłopaki już 3 sztuki gdzieś poturlały;-) ), farby, pisaki i piórka też. Czekam jeszcze tylko na jaja w wersji light (ze styropianu) i przypływ weny twórczej ;-). Myślę też nad drewnianymi zającami w białym i czarnym fraku. Małe białe ceramiczne wyszły już  na salony  - może jednak nie potrzebne im towarzystwo? W planach było też uszycie białych pokrowców na krzesła - ale szanse na to są nikłe, w końcu muszę ogarnąć balkon ;-), zakupić jakieś kwiecie i obsadzić nieco doniczek. Jakaś ławeczka ze stolikiem też by się przydała...

A Wy jakie macie plany na wielkanocne dekoracje?   

Dzisiaj na szybko.
Z solidną porcyją warzywek i kubasem soku z czarnej porzeczki.
Coby dostarczyć nieco energii na resztę dnia :-)

Słonecznego wtorku! ;-)

Haloooo nie zmarzłyście ?;-)
Ależ zimnoooo. Dobrze, że dzisiaj było chociaż słonecznie ;-)

Za oknem biało. Podobnie i u mnie. Sukcesywnie pozbywać się niedobitków kolorowej ceramiki (dobrze, że nie miałam jest zbyt wiele ;-).
Na ich miejsce przybywa białych skorup.  Lubię biel. Za jej szlachetność. Elegancję. Ale i prostotę.


Jak dobrze żeśmy się w końcu odnalazły ;-) Biała zastawa to idealna baza. Do dekoracji stołu. Do serwowania posiłków - bo to właśnie danie ma grać pierwsze skrzypce.


Biel i srebro - jak dla mnie połączenie idealne. Ponadczasowe. I zawsze odnajdzie się w każdym stylu.


Lubię ceramikę od IB Laursena - choć ceny w polskich sklepach, moim zdaniem, często bywają mocno przesadzone. Stosunek ceny do jakości niestety nie idzie w parze, a talerzyki i ceramiczne deseczki w codziennym użytkowaniu nie zdają egzaminu - rysują się niemiłosiernie.
Za to Lene Bjerre Design to zupełnie inna jakość. Ale też i cena. Co prawda z tej firmy nie posiadam talerzy ani deseczek (na razie hihi) ale z miseczek i kubeczków jestem szalenie zadowolona. Do tego każde naczynie jest naprawdę starannie wykonane. Żadnych skaz . Nawet najdrobniejszych kropeczek, które często bywają na IB Laursenie. Jakby ktoś jeszcze nie widział to tutaj jest link do najnowszego katalogu Lene Bjerre Design :-) Ale ostrzegam, ciężko się od niego oderwać ;-) 


A skoro dzisiaj tak namiętnie nawijam o białej zastawie to w końcu zebrałam się do zakupu serwisu obiadowo-kawowego na 12 osób. I nie będzie to zastawa tylko 'od święta' ale zamierzam używać jej na co dzień. Myślę, że chyba już pora pozbyć się arcorokowej zastawy (na szczęście białej, teoretycznie nietłukącej się, w którą zostaliśmy zaopatrzeni przez moją Mamę, gdy wraz z moim prawie-małżem wyruszaliśmy na podbój stolicy hihi) na rzecz białej polskiej porcelany! :-) Długo przeglądałam oferty polskich prodeucentów, ale ostatecznie wybór padł na porcelanę Ćmileów, model Yvonne (choć w finalnej dwójce był jeszcze model Rita z porcelany Chodzież). Prosta forma. Czysta biel. Żadnych zdobień (więc bez obawy będę mogła ją myć w zmywarce ;-) ). Dokładnie to o co mi chodziło.


Z niecierpliwością czekam na przesyłkę :-)

A Wy jaką macie porcelanę? Czy może wolicie naczynia ceramiczne? Też białe? ;-)

 Do następnego! :-)

Przygotowania do świąt ruszyły pełną parą - tak przynajmniej dzieje się na sporej ilości blogów, na które zaglądam. Kalendarze adwentowe. Przygotowania piernikowego ciasta na ciasteczka. Przystrajanie wnętrz w zimowe akcenty.

Nie powiem, ja sama co najmniej od 2-3 tygodni dość intensywnie poszukuję świątecznych inspiracji - głownie na pinteresie :-) Ba, poczyniłam już pewne zakupy w tym kierunku - w tym roku będę własnoręcznie robić dekoracje, czyli stroiki, wianki i inne tego typu ustrojstwa ;-) Przynajmniej taki mam plan. Przyznam, że chciałam kupić gotowe dekoracje - ale ich ceny sprawiły, że będzie inaczej. Co z tego wyniknie - zobaczymy hihi ;-)

No ale do świąt jeszcze trochę. Mamy przecież jeszcze jesień - dzisiaj dobitnie dało się to odczuć. O godzinie 13tej miałam wrażenie, że już zmierzcha! Czy ja narzekałam, że wczoraj było pochmurno? Nieee, wczoraj to było słonecznie w odniesieniu do tego co mamy dzisiaj ;-)

Jesień nieodłącznie kojarzy mi się z wszelakiej maści orzechami. Od września, aż co najmniej do świąt w moim domu są dosłownie kilogramy bakali. Uwielbiam je podgryzać w długie wieczory. A jeszcze bardziej lubię pracować dziadkiem do orzechów :-) Takie świeżo rozłupane orzechy są najlepsze! Poza oczywistymi walorami smakowymi, wyglądają po prostu pięknie. Dlatego co i rusz stoją u mnie misy pełne orzechów. Oczywiście, regularnie uzupełniane (no dobra, codziennie hihi) 


Przy okazji zmian parapetowej aranżacji, z otwartych kuchennych półek wywędrowały naczynia w kolorze latte. Ich miejsce zajęły, nie inaczej, białe :-D. Tak, tak bieli coraz więcej. I wcale nie czuję się jak w szpitalu ;-) Biały to zdecydowanie mój kolor.


***

Koty na kanapie - pora do nich dołączyć :-) Zatem...

Pochmurno. Strasznie pochmurno. Zero słońca. Zero. No po prostu gloomy ;-)

W moich wnętrzach pojawia się coraz więcej bieli. Chyba w ten sposób rekompensuje sobie brak światła hihi ;-)  Coraz więcej u mnie białej ceramiki :-) Do marokańskich skorup dołączyły donice od Lene Bjerre. Oczywiście w jedynie słusznym kolorze -  są piękne :-)


Od dawna chodziły za mną latarenki od House Doctor. Nigdzie nie mogłam trafić kompletu. A jeśli już to ceny były.... dość mocno przesadzone. Ale cierpliwość popłaca - w końcu je upolowałam :-)


Proste w formie. Srebrne. Błyszczące. Idealne :-)


Dobrej nocy! :-)